Paso a paso ...

Lieve allemaal!

Sinds de vorige keer zijn er alweer voldoende verhalen te vertellen. Om te beginnen: het gaat goed met ons. Langzaam wennen we aan ons huis op de heuvel (voor toekomstige bezoekers op deze plek: iedere keer een pittige fysieke uitdaging!) van waaruit we een prachtig uitzicht hebben op de Golf van Nicoya. Ronald sleept af en toe zijn statief met apparatuur naar de A-locatie buiten op ons houten terras om een stop motion te maken van de zonsondergang. Iedere dag weer een verrassing hoe deze eruit gaat zien, maar het heeft al een paar mooie filmpjes opgeleverd.

Waar we ook aan wennen: Monteverde is dé plek voor regenbogen. De eerste paar keer bleven we staan om te bewonderen en foto's te maken, nu bewonderen we nog wel en maken we alleen foto's als de boog nóg helderder is dan tot nu toe gezien. 

Na een paar dagen met zijn tweetjes arriveerde Marcel in ons huis, samen met Jos, een van de vrienden met wie hij een korte vakantie had gevierd. Met Jos samen heb ik me de week erop gestort op het project 'tuin'. De offerte bekijken die we al hadden gekregen, allerlei tuinen in de omgeving bezoeken en fotograferen wat we mooi vinden, stukje bij beetje (paso a paso) kwamen we verder. Het was super fijn om dit met hem samen te kunnen doen! Inmiddels ben ik met Ronald en Andrea, de dame van de kleine lokale kwekerij (die ook tegelijk dierenwinkel is) nogmaals over het terrein rond het hotel gelopen en hebben we al onze ideeën naast die van Andrea gelegd; nu wachten we op de vervolgofferte.

Na Jos' vertrek zijn we inmiddels toch weer met zijn viertjes, want inmiddels is ook João, Marcels partner, gearriveerd. Ons huis is niet super groot, maar het gaat goed, het is bijna alsof we weer in een studentenhuis wonen samen. Als de bouw voldoende gevorderd is, kan João gaan beginnen met het aanbrengen van de muurschilderingen in de kamers en op een van de muren in de gang.

Afgelopen week zijn we met Marcel gaan zitten om in een schema te vatten wat er moet gebeuren tussen nu en de datum dat onze 'soft opening' gepland staat, te weten in het Paasweekend van 19 en 20 april. En ik kan je vertellen, dat is een boel. We hebben per aandachtsgebied ook benoemd wie 'eigenaar' is van dat onderdeel, en dat varieert dan van project tuin tot reserveringen, bouw, financiën, HR, zo kan ik nog even doorgaan. Soms overvalt me een gevoel van 'help, waar moet ik beginnen' maar het beste is om dan maar gewoon ergens te beginnen. Immers, álles moet gebeuren. Mocht iemand van jullie de soft opening willen bijwonen, dan kun je al een reservering maken ; ) . Er zijn al een aantal kamers geboekt voor die periode door mensen van Con Corazón en wat vrienden van Marcel (die rond die tijd 60 wordt..).  Ons reserveringssysteem gaan we binnenkort aanschaffen, maar voor nu houden we aanvragen bij in een Exceloverzicht.

Naast werken nemen Ronald en ik ook zo vaak mogelijk even tijd voor wandelingen in de omgeving of excursies. Tijdens deze uitstapjes hebben we altijd weer leuke ontmoetingen. Zoals een paar dagen terug, toen we in een winkel belandden met vis en schaal- en schelpdieren en aan de praat raakten met de eigenaar, Wayne. Hij had net gekeken naar de wedstrijd Feyenoord - Bayern München en vertelde dat hij eigenlijk vooral fan is van FC Twente. De reden bleek logischer dan aanvankelijk gedacht: tot voor kort speelde daar een Costa Ricaan, Manfred Ugalde. Hij heeft inmiddels een overstap gemaakt naar Rusland, maar Wayne blijft fan van Twente. We hebben daar trouwens een geweldig stuk tonijn gekocht (voor de verandering iets dat betaalbaar is hier) en daar de volgende dag enorm van gesmuld. Ik moet sowieso zeggen dat we elke dag erg lekker en gezond eten; we houden alle vier van koken en proberen een beetje te variëren.

Ook hebben we via Andrea van de kwekerij een klein optreden gezien in het centrum van Santa Elena van de Banda Comunal (lokaal orkest). Een klein gedeelte van dit 90 leden tellende orkest gaf een fundraising optreden om geld in te zamelen voor twee van hun leden die na een verkeersongeluk (dronken chauffeur) in het ziekenhuis van San José liggen. Er is geld nodig voor operaties en op deze manier wilden ze hieraan bijdragen. Mooi toch? Een kleine indruk zie je bij de video's.

Een andere video is bijgevoegd van een dansoptreden tijdens de 'Feria': iedere 1e en 3e zaterdag van de maand is in een sportzaal in Santa Elena een markt waar allerlei kleine ondernemers hun producten verkopen. Ronald zou zeggen 'veel snuisterijen' en dat klopt, maar ook lekker brood, groente en fruit en er was zelfs een vintage kraam (waar ik notabene alweer iets leuks uit het rek heb getrokken...). En meestal zijn er gedurende de dag een of twee optredens of workshops. Deze zaterdag traden eerst de dansers op en later zou er een workshop 'gezonde voeding voor kinderen' zijn; geen overbodige luxe want ook hier valt op hoe vaak jonge kinderen (te) dik zijn.

En 'last but not least' nog een update over de bouw van het hotel! Die vordert gestaag, Ronald (en vooral Marcel) brengen vaak uren door met het bespreken van allerhande zaken met Armando (bouwbegeleider), José (aannemer) en Sandro (meubelmaker). Over het algemeen loopt alles naar wens, alleen met de meubelmaker vraagt de communicatie soms wat extra aandacht... Zoals op een van de foto's te zien is, zijn intussen de ramen en schuifpuien geplaatst; hierdoor voelt de ruimte waar ons restaurant komt direct al zoveel "echter". Ook hebben een aantal kamers intussen een deur gekregen en is het hout gearriveerd dat ook op diverse plaatsen in het hotel wordt aangebracht. Dit hout trouwens komt van de cipressen die voor de bouw van ons hotel het veld moesten ruimen. De lokalen bewoners zijn er over het algemeen nooit rouwig om als cipressen het veld moeten ruimen want 'ze horen hier helemaal niet', maar toch wel mooi dat wij het hout hergebruiken in ons gebouw.

Ronald is intussen 'met bedden en matrassen' bezig met diverse leveranciers, waarvan eentje de grappige naam "Don Colchón, of Meneer Matras heeft. Hij worstelt nu en dan nog wat met het Spaans maar begrijpt al ontzettend veel. Wat een beetje lastig is, is dat veel mensen hier een spraakbericht maken in plaats van een getypt bericht (qua lekker makkelijk) op WhatsApp en daarbij kneitersnel en vaak wat mompelend spreken. We zitten zo'n bericht dan vaak eindeloos te beluisteren totdat we het snappen. 

Lieve mensen, even tot hier ; )  Een fijn weekend voor jullie allemaal, als jullie vragen hebben laat gerust weten, voor nu veel liefs van Ronald en Joan. Pura Vida!