Laagseizoen!

Lieve allemaal,

Vreemd genoeg vond ik het makkelijker om tijd vrij te maken voor nieuwe verhalen toen we het druk hadden.. Sinds de tweede helft van april bevinden we ons in "temporada baja", laagseizoen, dus je zou zeggen dat ik de schrijf-frequentie op zou schroeven.. niets blijkt minder waar! Maar op deze rustige zondagmiddag waag ik dan eindelijk weer een poging.

Zoals gezegd: het is laagseizoen. Om jullie een idee te geven: de gemiddelde bezettingspercentages voor de eerste 4 maanden van 2026 waren in ons hotel respectievelijk 73, 81, 84 en 56 procent; in juni hopen we de 30% te halen. Dit geldt overigens niet alleen voor ons hotel hoor, het is een gegeven voor heel Monteverde. Desgevraagd kregen we vorig jaar altijd van alle locals dezelfde opsomming te horen: hoogseizoen van Kerst tot Pasen, dan twee maanden laagseizoen in mei en juni, dan het zogenaamde "shoulder season" in juli en augustus (medium dus) en dan weer twee hele rustige maanden in september en oktober. In oktober sluiten veel accommodaties hun deuren voor een of meerdere weken. Wij gaan zelf ook (net als vorig jaar) in oktober voor 10 dagen dicht. Vanaf de tweede helft van november neemt de drukte dan steeds verder toe om uit te monden in het hoogseizoen. Overigens: helemáál begrijpen doe ik de seizoens opbouw niet. Voor mij zijn zowel mei als juni bijvoorbeeld echt prima maanden om deze regio te bezoeken. Het is dan wel officieel regentijd, maar het valt reuze mee met die regen over het algemeen!

Dat volgende hoogseizoen gaan wij dus niet meer meemaken. We werken nog een paar maandjes door, samen met Douglas en de equipo, tot eind september en dan nemen we afscheid van onze job als "gerente con Corazón". Het is nog een beetje vroeg om te reflecteren, dat komt nog wel, maar ik betrap mezelf erop dat ik de laatste weken regelmatig overvallen word door gedachten als "..... ga ik toch wel missen",  maar ook "...... ga ik zeker niet missen!" Ook dat heeft ermee te maken dat ik een heel andere en zeker ook minder drukke fase beleef, waarin ik me toch vooral richt op de reden waarom Hotel con Corazón bestaat, namelijk het verder onderzoeken en opzetten van het lokale onderwijsprogramma.

Voordat ik daarover verder vertel, wil ik nog even terug naar begin mei. Op 3 mei kwamen we, opgeladen na een superfijn verblijf bij onze dierbaren in Nederland, terug aan in San José. Ik had op zich best nog wat langer in Nederland willen verblijven, maar we hadden een erg goede reden om deze kant weer op te komen: onze dierbare vrienden Joop en Mariët waren, samen met hun kids plus partners, de dag daarvóór al richting Costa Rica gevlogen en hadden inmiddels hun eerste nacht doorgebracht bij onze vrienden Berni en Nhi. Het was super speciaal om elkaar in ons nieuwe tijdelijke thuisland te begroeten. Op 4 mei zijn we samen naar Monteverde gereisd en we hebben hier een paar unieke dagen beleefd.

Om te beginnen was het geweldig om hen voor te stellen aan onze equipo en hen uitgebreid in te wijden in alle facetten van ons bestaan hier. Natuurlijk hebben ze met elkaar een aantal van de "must-do's and must-see's" in Monteverde ondernomen, en Ronald en ik hebben ze ook meegenomen naar een aantal van onze favoriete plekjes hier: de mooiste sunset-spot ever "Cerro Pinoccho", onze favoriete restaurantjes, én ik ben samen met Mariët, Luna & Floor de vriendin van Lars, naar de grootste basisschool hier gegaan om samen een lesje Engels te geven. Mariët is zelf ook al jarenlang leerkracht in groep 8 en het was super leuk om met de kids hier te praten over de verschillen tussen hier en daar. Ik zal een paar foto's toevoegen van deze dagen.

De laatste avond was er eentje om nooit te vergeten: weten jullie nog dat ik jullie vorig jaar een keer vertelde over het restaurant San Lucas? Treetop dining? Dat is een exclusief restaurant, bestaande uit 7 glazen "cabins" die de 7 provincies van Costa Rica vertegenwoordigen. In iedere cabin is gedekt voor slechts één gezelschap, private dining dus, en je zit letterlijk tussen de boomtoppen. Het uitzicht is spectaculair, je overziet zo'n beetje heel Monteverde, met ons hotel als stralende middelpunt! Ik was van plan een foto van dat uitzicht te maken, maar tegen de tijd dat ik hier aan toe kwam, hadden ze hier de avondlichten al uitgedaan. Helaas.. ik probeer er vóór eind september nog een keertje langs te gaan voor een foto. 

Gedurende de avond beleef je een culinaire reis door Costa Rica, met verhalen over de regio en de bijbehorende gerechten, leuke gimmicks en een heuse goocheltruc aan het eind. En een gedenkwaardige avond werd het, om te beginnen door de setting, de service, het overheerlijke eten, en het onvergetelijke uitzicht. Maar magisch werd de avond toch vooral door het gezelschap, het samen stilstaan bij waar het om gaat in het leven: liefde en vriendschap. Heel mooi dat we dit samen hebben mogen beleven.

De volgende ochtend zwaaiden we Joop en Mariët helaas alweer uit en keerden we terug naar de orde van de dag. Voor Ronald betekent dit nog steeds veel werk op het gebied van "mantenimiento", onderhoudswerkzaamheden dus. Hij heeft een lange lijst van taken die hij wil afronden voor vertrek, maar je kunt je afvragen of dit gaat lukken, want de lijst wordt vooralsnog langer in plaats van korter. Dingen gaan stuk, de zoektocht naar de oorsprong van de stank heeft uiteindelijk resultaat opgeleverd, maar dat resultaat betekende ook weer extra werk, én er stond vanaf het begin (vorig jaar) een aantal klussen gepland waar we eerder nooit aan toe kwamen, zoals een receptiemeubel en het verder aankleden van de kamers.

Naast onderhoudsklussen is Ronald vooral ook veel aan het samenwerken met onze receptionistes. Deels is dit gericht op het inwerken van onze nieuwe collega Douglas, en deels wil Ronald dingen verbeteren, standaardiseren en vastleggen. Deze twee taakgebieden bij elkaar leveren hem nog altijd heel veel werk op, maar het is wel super fijn dat Douglas al wat andere taken van hem heeft overgenomen. 

Douglas heeft uiteraard niet alleen taken van Ronald overgenomen, van mij natuurlijk ook! Inmiddels heb ik me echt wel voor een belangrijk deel teruggetrokken uit de operatie. Soms draai ik mee in het ontbijt (dat blijf ik leuk vinden), doe ik een receptieshift of voer ik HR gesprekken samen met Douglas, maar het voelt totaal anders dan tot 1 april. En de ruimte die daarmee (zowel in mijn hoofd als qua tijd) is vrijgekomen, probeer ik zo goed mogelijk in te zetten voor de invulling van ons onderwijsprogramma. 

Om te beginnen wat context: in de twee eerdere hotels wordt op totaal verschillende manieren invulling gegeven aan onze purpose, dus er ligt niet echt een draaiboek. Hoe we het hier in Monteverde ontwikkelen, hangt uiteraard volledig af van de lokale situatie.

In Granada (Nicaragua) draaien we op het moment met name een programma dat beurzen aanbiedt aan leerlingen voor het secundair onderwijs en de universiteit. Daar is een onderwijscoördinator die gedurende meerdere dagen per week alle activiteiten organiseert en begeleidt. In Oaxaca is juist geen lokale onderwijscoördinator. Daar zijn na uitgebreid onderzoek twee bestaande organisaties gevonden die al prachtige onderwijsgerelateerde projecten uitvoeren, en Hotel con Corazón maakt het realiseren van die projecten mede mogelijk. Op de website van Hotel con Corazón kun je meer lezen over deze programma's.

Hier in Monteverde blijkt de situatie weer totaal anders te zijn. We hebben de afgelopen maanden veel gesprekken gevoerd, scholen bezocht en onderzoek gedaan binnen de regio. Wat we vooral zien, is een kleine en relatief geïsoleerde gemeenschap waar buiten schooltijd maar weinig activiteiten voor kinderen en jongeren worden aangeboden. Dat betekent in de praktijk dat veel kinderen hun vrije tijd vooral op hun telefoon doorbrengen (zoals eigenlijk overal ter wereld...) en dat jongeren steeds meer op straat rondhangen en niet altijd de meest gezonde keuzes maken.

Wat mij daarnaast is opgevallen, is dat in Monteverde veel aandacht uitgaat naar biodiversiteit, herbebossing, biologisch onderzoek, vogels en natuurbehoud. Dat is natuurlijk prachtig en ook één van de redenen waarom deze regio zo bijzonder is. Maar voor opgroeiende kinderen en jongeren lijkt er relatief minder aanbod te zijn. Juist daar zien wij een kans om iets toe te voegen.

Voorlopig richten we ons op drie hoofdprincipes:

1. Kinderen en jongeren inspireren en laten zien dat er meer in de wereld bestaat dan toerisme.

2. Kinderen en jongeren begeleiden bij het maken van keuzes rondom studie, vervolgopleiding en toekomstmogelijkheden, en hen waar mogelijk toeleiden naar beurzen of andere financiële ondersteuning.

3. Bijdragen aan een betere mentale gezondheid en meer ruimte bieden voor zelfexpressie.

Voor een deel zijn we inmiddels al gestart. Zo geef ik Engelse conversatielesjes op verschillende scholen, verzorgt Ronald badmintonlessen op de middelbare school, worden er bokshandschoenen aangeschaft voor een nieuw boksprogramma en is vorige week de eerste serie van negen schilderlessen van start gegaan. Ook hebben we inmiddels diverse filmavonden georganiseerd en een ouderavond gehouden.

In juli starten we bovendien een veelbelovend project op de middelbare school, uitgevoerd door een NGO uit San José. Het programma heet "Expression through Art and Creativity" en moet inzicht geven in de belevingswereld, wensen en behoeften van de jongeren hier. Daarbij wordt de telefoon juist ingezet als middel om gevoelens, ideeën en ervaringen zichtbaar te maken. Ik hoop jullie de volgende keer meer te kunnen vertellen over de resultaten.

Langzaam maar zeker krijgt alles wat meer vorm, maar tegelijkertijd blijven we zoeken naar een manier om deze activiteiten uiteindelijk onder te brengen in een bestaande - en het liefst lokale - structuur. Vorige week hebben we gesproken met een organisatie uit San José en komende week spreken we met een lokale club. Op dit moment is nog sprake van veel verschillende activiteiten, pilots en experimenten. Wat goed werkt, zullen we uiteraard verder uitbouwen.

En omdat we geloven dat we lokaal sterker staan als we dit samen doen, heb ik na wat vergelijkend onderzoek twee bekende en zeer succesvolle bedrijven uit Monteverde benaderd. Inmiddels hebben we met beide organisaties gesproken en een voorstel gestuurd om gezamenlijk op te trekken in het aanbieden van programma's voor kinderen en jongeren. Als zij - naast onze investering van 50% van de winst - ook financieel bijdragen en hun naam verbinden aan deze initiatieven, vergroot dat niet alleen het beschikbare budget, maar ook het lokale draagvlak.

Uiteindelijk hopen we hier iets te bouwen dat niet alleen bestaat uit losse activiteiten, maar dat kinderen en jongeren helpt hun horizon te verbreden, nieuwe mogelijkheden te ontdekken en met meer vertrouwen naar hun eigen toekomst te kijken. En natuurlijk het liefst op een manier die past bij Monteverde zelf.

Hier laat ik het voor nu even bij lieve allemaal, ik ga de tweede helft van België - Iran bekijken en wens jullie een goede nieuwe week. Pura vida! Ronald en Joan