1 jaar Hotel con Corazón Monteverde!

Lieve allemaal,

Vlak voordat Ronald en ik vanavond naar onze lieve familie en vrienden vliegen, leek het mij fijn om jullie nog wat bij te praten over de afgelopen maand.

Ik bevind mij momenteel (zie een van de foto's) in het ontbijtrestaurant van Hotel Pura Vida van onze vrienden Berni en Nhi, vlakbij het vliegveld. Vóór me ligt mijn laptop, een heuse “Freddy” (want het was híer dat we deze Freddy art voor het eerst zagen), een Con Corazón-opschrijfboekje om mijn notities van de laatste dagen door te nemen en mijn telefoon—voor het geval Ronald wil communiceren. Hij is deze ochtend op stap met Karel en Oscar, twee goede vrienden die ons de afgelopen week een aantal dagen hebben bezocht in Monteverde. Wat een feest was dat! Zo fijn om weer eens andere gesprekken te voeren, te lachen om dingen die niets met het hotel te maken hebben en even echt te ontspannen.

Ze zijn zelfs teruggekomen voor het feestje ter ere van “1 jaar Hotel con Corazón Monteverde”, dat we eergisteren, op 18 april, hebben gevierd. We openden vorig jaar weliswaar één dag later, maar omdat we de 19e al vroeg naar San José wilden rijden, besloten we de viering een dag te vervroegen.

En een mooi feestje wérd het. Geen idee hoeveel mensen er uiteindelijk waren—de foto's heb ik nog niet gezien—maar het voelde gezellig druk. Buren, vrienden, de meeste collega’s (soms met hun gezin), iets meer vertegenwoordigers vanuit het onderwijs (blijft een uitdaging) én dit jaar was de burgemeester er wél bij. Vorig jaar liet hij nog een paar dagen van tevoren weten dat het “toch helaas niet ging lukken”. Dit keer dus wel, en ik heb die avond weer even met hem bijgepraat.

Ook had ik moeite gedaan om Zona Alta (de lokale nieuwsverstrekker) te overtuigen langs te komen. Dat lukte gelukkig: ze sturen een afvaardiging en plaatsen als het goed is binnenkort een klein videoverslag met een update over Hotel con Corazón.

Uiteraard hebben Ronald en ik iedereen toegesproken (en in tegenstelling tot vorig jaar was ik er dit keer wél echt met mijn gedachten bij), waren er heerlijke hapjes waar onze keukenstaf hard aan had gewerkt en speelden we een Kahoot con Corazón. Onze collega’s waren daarbij licht in het voordeel—bijna alle vragen gingen over “hun hotel”—maar dat was ook wel verdiend. Wat hebben ze (en we) hard gewerkt het afgelopen jaar!

En ik moet zeggen: ik ben trots op wat we hebben neergezet. Een geweldig hoogseizoen, dat nu echt ten einde is, over het algemeen zeer positieve reviews en een operatie die stáát. En last but not least: sinds 1 april is Douglas aan het team toegevoegd. Daardoor kunnen wij—en in eerste instantie vooral ik—langzaam onze verantwoordelijkheden aan hem overdragen.

We konden Douglas tijdens het feestje meteen aan iedereen voorstellen, wat perfect uitkwam. Hij heeft zo’n twintig jaar ervaring in hotels, is begonnen als receptionist en doorgegroeid naar manager. De afgelopen (bijna) drie jaar werkte hij als general manager in een nieuw hotel aan de Caribische kust.

Kortom: hij brengt veel ervaring mee. Tegelijkertijd hebben wij het afgelopen jaar een werkwijze opgebouwd die op sommige punten afwijkt van de Costa Ricaanse standaard, en waarvan we bepaalde elementen graag willen behouden. Het is daarom heel fijn dat we de komende maanden samen kunnen optrekken en de volgende stappen kunnen zetten in de ontwikkeling van het hotel.

Want natúúrlijk: processen kunnen beter, en er ontbreken nog genoeg details (we hebben bijvoorbeeld nog steeds geen receptiemeubel). Maar de vibe in het hotel is warm en positief—en dat viel ook Douglas meteen op.

De komende twee weken draait hij het hotel zelfstandig. Begin mei zijn we weer terug en gaan we samen verder. Zelf ga ik me dan vooral richten op de onderwijsprogramma’s, want die zijn door de drukte echt blijven liggen. Hopelijk kan ik daar de volgende keer meer over vertellen.

Om de community daarbij te betrekken, had Ronald voor het feestje een korte vragenlijst gemaakt. We gaven voorbeelden van activiteiten en vroegen om hun ideeën. In de foto’s zie je een aantal mooie suggesties terug.

Wat we de afgelopen maand al wél hebben gedaan, zijn een aantal kleinere activiteiten. Zo organiseerden we samen met de middelbare school een thema-avond voor ouders over tienerzwangerschappen. De leerlingen (16+) hadden de film "Gestación" op school gekeken; wij bekeken die met de ouders en gingen daarna met elkaar in gesprek. Hopelijk leidt dat ook thuis tot gesprekken. We willen dit soort avonden vaker organiseren.

Daarnaast vonden de eerste schilderworkshops voor lokale kinderen plaats, in samenwerking met de lokale kunstenaar Gabriela Barboza. Ook boden we voor het eerst schilderworkshops aan voor onze gasten (tegen betaling), en dat bleek zeker voor herhaling vatbaar.

Wat ik ook nog wil delen: soms lopen er echt kleine engeltjes rond in ons hotel. Sowieso hebben we vaak ontzettend fijne gasten, maar sommigen springen er echt uit.

Zo was daar kleine Fien uit Vlaanderen. Tijdens een ontbijtshift riepen haar ouders me erbij en vroeg Fien of ze wat van haar eigen kleren mocht doneren. “Mijn papa en mama hebben een pantalon voor mij gekocht die al te klein is, en de kindjes hier hebben niet zoveel centjes.” De tranen stonden in mijn ogen. (Al is daar bij mij niet heel veel voor nodig, weten degenen die mij kennen… 😉)

En laatst was er een meisje uit Canada (ik ben haar naam helaas vergeten) dat een hele tas schoolspullen meebracht: potloden, blocnotes, linealen—van alles. Die spullen gaan we in mei een mooie bestemming geven. Daar word je toch echt blij van.

Volgens mij heb ik jullie zo een goede indruk gegeven van de afgelopen maand. Nu richten we onze blik vooruit: ik zal af en toe mijn berichten checken en doe wat betalingen, maar verder gaan we vooral genieten van onze mannen, ouders, familie en vrienden. En uitrusten—heel erg uitrusten. Want dat is hard nodig.

Heel veel liefs van ons beiden, en tot de volgende.

Pura Vida!