Waarom we hier zijn...

Hoi allemaal, ik denk dat het zo langzamerhand een keertje tijd is om jullie in te lichten over de doelstellingen van Con Corazón in Monteverde.

Zoals jullie denk ik allemaal wel weten, is Hotel con Corazón een sociale onderneming. Het idee dat de beide oprichters Marcel en Onno ooit hadden in 2007 was dat ze met het runnen van een hotel inkomsten wilden genereren, en dat ze zoveel mogelijk van deze inkomsten wilden investeren in het lokale onderwijs. Waarom? Onderwijs vormt een (dé?) sleutel tot een betere toekomst, dus wat kun je beter doen dan investeren in het opleiden van de jonge generatie?

De plek waar dit idee ontstond, was volgens mij ergens in Azië, maar aangezien beiden lange tijd in Spanje hadden gewoond en het Spaans dus goed beheersten, besloten ze het hotel te vestigen in Spaanstalig gebied, in Latijns-Amerika. Uiteindelijk, na wat omzwervingen, viel de keuze op Granada, de oudste stad op het vasteland van Midden-Amerika. Granada is een elegante koloniale stad, en ons hotel is gevestigd in een van de vele koloniale gebouwen die de stad rijk is. Hotel con Corazón Granada opende haar deuren in 2008, en al na een jaar was de organisatie in staat de eerste investeringen te doen. Omdat in Granada (zoals in heel Nicaragua) veel kinderen hun school niet afmaken, onder andere omdat ouders liever zien dat ze al direct gaan werken, is de focus daar gelegd op het stimuleren van de kinderen (en hun ouders!) om niet alleen de basisschool af te maken, maar om ook door te leren in het secundair onderwijs, en zo mogelijk zelfs naar de universiteit te gaan. Dit ondersteunden we door een aantal docenten aan te nemen die in de armere wijken van Granada bijles gingen geven en door het verstrekken van beurzen, zowel voor secundair onderwijs als voor de universiteit. Het onderwijsprogramma in Granada heeft, zowel door de politieke situatie in Nicaragua als door de covid-periode, flink te lijden gehad, maar staat nog altijd overeind en probeert daar waar mogelijk bij te dragen. Cristhian Solari is daar al een aantal jaar manager; zij is ooit 11 jaar geleden in het hotel gestart als inval-receptionist.

Tien jaar na de opening van het eerste hotel opende ons hotel in Oaxaca, in het zuiden van Mexico, haar deuren. Ook Oaxaca laat zich kenmerken door de aanwezigheid van veel koloniale gebouwen en het voor de Spanjaarden zo typische rechthoekige stratenplan. Oaxaca wordt gezien als een van de culinaire centra van Mexico en is tegelijkertijd een van de armste staten van het land. Ronald en ik zijn er 2 jaar terug voor een weekje geweest en waren direct weg van de stad. We bezochten daar onze collega Silvana Corres, die ons met veel energie aan de hand nam en ons begon in te wijden in de (vele) facetten die een hotel rijk is. 

In Oaxaca hebben we niet onze eigen projecten opgezet, maar zijn we op zoek gegaan naar bestaande projecten die voorzagen / voorzien in een behoefte. In Granada was wel duidelijk geworden dat het wat veel is om - naast het opzetten en runnen van een hotel - ook eigen projecten draaiende te houden.

Na gedegen onderzoek door onderwijsmanager Erica Donkers (die nog altijd de onderwijsprojecten voor de organisatie coördineert) viel de keuze op twee programma's, die jaarlijks steun ontvangen van onze organisatie daar. Het eerste project heet Mundo de Talentos en is (hoe toevallig) een kopie van het project de Kinderacademie, een prachtig Delfts project waar ik in mijn School's Cool Delft periode, samen met mijn maatje Mirjam Biegstraaten, regelmatig mee samenwerkte. Of nou ja, eigenlijk is dat helemaal niet zo toevallig, want Mundo de Talentos is opgezet door twee Nederlandse vrouwen, die vanuit Amsterdam hun ervaring met dit Nederlandse project meebrachten. Daar (in Amsterdam) heette het de IMC weekendschool. het project is een soort beroepenoriëntatie voor 11- en 12-jarigen, waarbij de kinderen ook allerlei soft skills aanleren.

Het tweede project dat door Hotel con Corazon Oaxaca wordt ondersteund, is een soort motivatieprogramma. Het probeert jongeren te motiveren en te ondersteunen om de middelbare school te starten én af te maken, en hen te begeleiden bij hun oriëntatie op de volgende stap in hun leven. De manier waarop dit gebeurt, is door een motivatieprogramma aan te bieden aan middelbare scholieren, terwijl tegelijkertijd degenen die dit het hardste nodig hebben, ondersteuning ontvangen bij hun schoolkosten. De organisatie die dit programma aanbiedt, heet The Oaxaca Learning Center en omvat educatieve begeleiding zoals bijlessen, buitenschoolse lessen, loopbaanoriëntatie, Engelse lessen en examentraining.

En dat brengt ons bij hotel nummer 3, Hotel con Corazón Monteverde, niet gevestigd in een fijne stad met cultuur en mooie gebouwen, maar in een kleine tamelijk geïsoleerde gemeenschap bovenop een berg, omringd door prachtige natuur, dat dan weer wel. Een eerste onderzoeks-ronde heeft ons de indruk gegeven dat de problemen hier zich niet zozeer in het onderwijs zélf bevinden (het onderwijs in Costa Rica gaat weliswaar de laatste jaren in kwaliteit wat achteruit maar staat nog altijd goed bekend), maar meer in het gegeven dat er hier voor kinderen en jongeren búiten school helemaal niets te doen is. Er is geen park, geen bioscoop, er zijn geen sportfaciliteiten die openbaar zijn, er is 1 bar in het dorp en daar is het niet altijd pluis, dus er is veel verveling. Daar komt bij dat ouders hier hele lange dagen aan het werk zijn om voldoende geld te verdienen om de kosten van het levensonderhoud te kunnen betalen. Ze vertrekken vaak 's ochtends vroeg en komen 's middags of 's avonds uitgeput thuis. En dat 6 dagen per week, want dat is de gemiddelde werkweek. Door de komst van het toerisme en de vele buitenlandse investeerders en landeigenaren is Monteverde een heel duur gebied om te wonen.

Onze gedachten gaan daarom op het moment meer in de richting van "brede school" achtige activiteiten, waarmee we zowel de kinderen en jongeren als hun ouders een dienst kunnen bewijzen. Ook wel leuk om te vermelden dat één van de projecten die we heel graag naar Monteverde willen halen, de First Lego League is. Zowel Tobias als Merlijn hebben hier ooit op de Freinetschool Delft aan meegedaan en dat was een hele positieve ervaring. Het leek ons een goed idee om dat ook hier aan te bieden (Er is ook recent voor het eerst een First lego League project van start gegaan in Oaxaca). We hebben per slot van rekening een hele mooie "Sala de Educación" die we op allerlei manieren willen en kunnen aanbieden. We hebben de ruimte al een aantal keer gebruikt: voor de filmavond, voor een kleding-ruilmiddag (of - zoals we dat met de vriendinnen in Nederland noemen - een klerenzooi), voor workshops lampionnen maken, voor Engelse les die ik aan het team geef, en vorige week heeft de gemeente de ruimte drie achtereenvolgende dagen gebruikt voor een aantal workshops over de toekomst van het toerisme in deze regio. Ook een interessant thema, maar daarover een andere keer meer.

Ik wil namelijk ook nog even vertellen dat we de afgelopen week de beide managers van de hotels in Mexico en Nicaragua op bezoek hebben gehad. het was een hele toffe én intensieve week waarin we hebben geprobeerd zoveel mogelijk thema's door te akkeren. Zo ging het over: budgetten, HR, afvalstromen, Booking en Expedia, "how to structure the days", we hadden een mooi programma in elkaar gezet. En uiteraard was er tussendoor ook af en toe tijd voor gezelligheid, dus we zijn op een night tour gegaan om dieren te zien, we hebben een van de "zip line" parken bezocht en geprobeerd Sil en Cris een goede indruk te geven van deze regio. Ik zal wat foto's toevoegen die een beetje een indruk geven van de week.

Nou lieve mensen, ik ga er weer een punt achter zetten. Ik heb het gevoel dat we op op het gebied van "de onderwijsprojecten" pas aan het begin staan; gelukkig is er nog tijd om dit verder uit te zoeken.

Binnenkort vliegen Ronald en ik jullie kant op, en ik moet zeggen: we kunnen bijna niet wachten! Pura Vida, Joan